Streszczenie i notatki książki „Autism: Pathways to Recovery” Amy Yasko (Autyzm: ścieżki do wyzdrowienia)

Dr Amy Yasko myślę, że osobom jakkolwiek obeznanym z tematyką leczenia autyzmu nie trzeba przedstawiać. Kto nie wie, kto to jest – odsyłam do Google.pl i pod adresy: dramyyasko.comholisticheal.com.

Poniższe notatki są streszczeniem i głównie bezpośrednim tłumaczeniem obszernych fragmentów jednej z jej książek: „Autism: Pathways to Recovery” (Autyzm: ścieżki do wyzdrowienia). Książka jest dostępna online w formacie PDF. Znających język angielski zachęcam oczywiście do przeczytania całości.

Dr. Amy dzieli proces leczenia na 3 etapy. Każdy z etapów ma „swój czas” – nie należy równolegle robić wszystkiego, tylko w ramach leczenia przechodzimy od etapu pierwszego do trzeciego. Wielokrotnie odwołuje się do tego w swojej książce.

Rozdział pierwszy to wstęp, wprowadzenie do tematu. Opiera się przede wszystkim na ogólnikach: koniecznie robić cały proces w porozumieniu i w kontakcie z lekarzem prowadzącym; proces leczenia to maraton a nie sprint; autyzm to zespół wielu czynników, a nie jedna prosta przyczyna; leczenie wymaga wybitnie indywidualnego podejścia; wyzdrowienie jest możliwe; omówienie bardzo ogólne czynników wspólnych (toksyny, metale, szczepienia, metylacja, infekcje, stres). Ogólne stwierdzenia, które wielokrotnie już chociażby w poprzednich wpisach na tym blogu się pojawiały, więc przechodzę od razu do wypunktowania najważniejszych według mnie stwierdzeń z rozdziału drugiego.

Zapalenie neurologiczne mózgu występuje, gdy kaskada zapalna wyzwala tzw. mediatory stanu zapalnego. Neurologiczne zapalenie może być wynikiem nadmiernego pobudzenia neuronów, szlaków nerwowych w układzie nerwowym i mózgu, prowadzących do niewydolności, wyczerpania i ostatecznie do śmierci tych nerwów. Gdy neurony umierają, dochodzi do przewlekłego stanu zapalnego, prowadząc do słabej sygnalizacji nerwowej i zaburzeń równowagi zdrowia. Stres + czynniki zakaźne + toksyny + podatność genetyczna = stan zdrowia. 

Zaburzenia w równowadze działania narządów organizmu mogą powodować alergie, reakcje reaktywne na pokarmy i zaburzenia trawienia, z których wszystkie są dość powszechne u dzieci z autyzmem. Nierównowaga neuroprzekaźnikowa może wpływać na zachowanie, nastrój, uwagę i mowę. Próbowanie zajęcia się tymi wszystkimi obszarami może wydawać się przytłaczające. W efekcie zidentyfikowanie i ułożenie tylko jednego kawałka z puzzli nie zawsze będzie wystarczające do rozwiązania problemu autyzmu.

Bez: szczególnej kombinacji mutacji genetycznych, toksyczności metali ciężkich, przewlekłych infekcji wirusowych, ukrytych infekcji bakteryjnych i uszkodzeń wywołanych ekscytotoksynami, prowadzących do negatywnej kaskady zdarzeń neurologicznych, autyzm (i inne zaburzenia ze spektrum) mogłyby się nigdy nie ujawnić.

Gdy przyjrzałem się bliżej czynnikom biochemicznym, które pośredniczą i / lub przyczyniają się do neurologicznego stanu zapalnego, zarówno przełomowe wyniki badań, jak i wyniki kliniczne wykazały, że kluczowa jest jedna konkretna ścieżka biochemiczna. W rezultacie skoncentrowałem swoje wysiłki na wypracowaniu pełniejszego zrozumienia i scharakteryzowania tego szlaku: cyklu metylacji. Istnieje ogromna liczba różnych i odrębnych szlaków biochemicznych w ciele, które współdziałają w celu wykonywania wszystkich wielu złożonych funkcji, które zachodzą cały czas bez naszej świadomości. Co sprawia, że ​​ta szczególna ścieżka jest tak wyjątkowa? Przede wszystkim wiem z analizy tysięcy testów, że wyjątkowo wysoki odsetek dzieci z autyzmem ma jedną lub więcej mutacji na tej ścieżce w porównaniu z resztą populacji. Po drugie, uważam że prawidłowe funkcjonowanie tej ścieżki ma kluczowe znaczenie dla przezwyciężenia jakiejkolwiek formy neurologicznego zapalenia.

Cykl metylacji jest właściwie połączeniem czterech wzajemnie powiązanych cykli biochemicznych, w tym:

  • Cykl metioniny
  • Cykl folinowy
  • Cykl BH4 (biopteryna)
  • Cykl mocznikowy

 

Metylacja – schemat pochodzi z książki Amy Yasko „Autism: Pathway to recovery”

Schemat metylacji na pierwszy rzut oka może „budzić grozę”, ale w ramach czytania notatek zapewniam że coraz więcej rzeczy będzie stawało się jasnych i nie jest to wcale tak skomplikowane, jak mogłoby się wydawać 🙂 

Z czasem rozwinęłam holistyczne podejście do omijania kwestii genetycznych w szlaku metylacji (geny zaznaczone są na schemacie wyżej w pogrubionej ramce) poprzez wykorzystanie rozwijającej się nauki: „Nutrigenomika”. Nutrigenomika to nowy, gorący obszar badań. Rozumiejąc, że chociaż nie możemy zmienić naszych genów, możemy zmienić sposób działania naszych genów. Na przykład niektóre pokarmy lub suplementy skłaniają nasze geny do działania w zdrowy lub niezdrowy sposób. Poprzez badania naukowcy uczą się, co jeść (lub czego unikać), aby promować zdrową lub niezdrową „ekspresję genetyczną„.

Ekspresja genetyczna = Jak działają nasze geny

Celem nutrigenomiki jest dostarczanie organizmowi konkretnych składników odżywczych potrzebnych do zdrowego funkcjonowania na co dzień. Większość z nas ma jakieś mutacje genetyczne. Mutacje te pogarszają naszą zdolność do wykonywania wszystkich działań biochemicznych niezbędnych do idealnej funkcji. W rezultacie możemy produkować zbyt dużo lub za mało czegoś, tworząc nierównowagę biochemiczną, która prowadzi do dysfunkcji i ostatecznie do problemów zdrowotnych.

Grupy metylowe są w naszym ciele posłańcami, poruszają organizm w określonych kierunkach. Łączą się z innymi związkami, aby „szybko rozpocząć” reakcję (taką jak włączenie genu lub aktywację enzymu). Gdy grupa metylowa zostanie „utracona” lub usunięta, reakcja ustaje (lub gen jest wyłączony lub enzym jest dezaktywowany), LUB gdy grupa metylowa jest tracona, włączany jest gen (na przykład gen związany z rakiem).

Autyzm jestproblemem wieloczynnikowym, z udziałem czynników genetycznych, zakaźnych i środowiskowych. To, co sprawia, że ​​cykl metylacji jest tak wyjątkowy i tak ważny dla zdrowia, to to, że mutacje w tym szlaku mogą mieć wpływ na wszystkie z tych wymienionych czynników.

Wyobraź sobie każdą mutację, jako wypadek powodujący utrudnienia w ruchu. Jeden wypadek spowolni przepływ pojazdów na autostradzie. Druga lub trzecia kolizja będzie komplikować rzeczy jeszcze bardziej, aż ruch w pewnym momencie może stać się niemożliwy. Poprzez ukierunkowaną suplementację, w efekcie tworzymy sposób, w jaki pojazd omija miejsca, w których doszło do wypadku, podejmuje objazd i porusza się dalej w kierunku miejsca docelowego. W przypadku „autostrady metylacji” te obwodnice pozwalają nam wyjść poza blokady spowodowane mutacjami, aby wytworzyć i dostarczyć grupy metylowe, które są kluczowe dla szerokiego zakresu funkcji organizmu.

Każda grupa metylowa składa się z atomu węgla związanego z trzema atomami wodoru, CH3. Ale ponieważ atom węgla może wiązać się z czterema innymi atomami, każda grupa metylowa ma jeszcze jedno dostępne wiązanie, które nieustannie przyłącza się i odłącza od wielu innych cząsteczek w procesie znanym jako metylacja.

Niezwykle ważną funkcją metylacji jest jej rola w syntezie DNA. DNA składa się z cegiełek zwanych nukleotydami, związków chemicznych, które zawierają cztery zasady – cytozynę, guaninę, adeninę i tymidynę. Kilka enzymów zaangażowanych w tworzenie tych zasad jest częścią cyklu metylacji. Na przykład jest jeden gen mający bardzo długą nazwę: reduktazy metylenotetrahydrofolianowej (zwykle skracanej jako MTHFR). Jak widać od początku nazwy, MTHFR zawiera grupę metylową. Właśnie dlatego mutacja w genie odpowiedzialnym za wytwarzanie tego enzymu może upośledzać zdolność do tworzenia niezbędnych elementów DNA.

Jednym z powodów, dla których sugeruję stosowanie RNA i nukleotydów (omówione dalej) jako suplementów, jest odciążenie ciała i organizmu. Dostarczamy niektóre z tych składników wprost, zamiast „zmuszać” do produkcji.

Niemal wszystkie dzieci z autyzmem mają upośledzone funkcjonowanie (blokada na autostradzie) spowodowaną mutacją genetyczną w MTHFR wraz z mutacjami w innych genach w tym szlaku. Teraz przypuśćmy, że dziecko również zostało wystawione na działanie tiomersalu – środek konserwujący zawierający rtęć – stosowany w wielu szczepionkach, który może również zakłócać metylację. Kiedy obie rzeczy występują razem, oddziałują i jeszcze bardziej osłabiają zdolność organizmu do wykonywania kluczowych funkcji.

Metylacja DNA reguluje również komórki odpornościowe. DNA receptora immunologicznego początkowo znajduje się w stanie „wyłączonym” i pozostaje w ten sposób, aż komórki odpornościowe będą musiały różnicować się, aby zareagować na intruza. Jak dowiesz się bardziej szczegółowo poniżej, w tym czasie DNA traci grupy metylowe w regulowany sposób, a DNA jest „włączony”. Jak przed chwilą dowiedzieliśmy się, metylacja jest ogólnie skorelowana z wyciszaniem genów. Ale badania wykazały również, że gdy geny nie są metylowane w określonych punktach, układ odpornościowy może zostać „oszukany” i zacząć działać przeciwko sobie (prowadzić do chorób autoimmunologicznych). Podsumowując, grupy metylowe pomagają włączać i wyłączać twoje geny. Pomagają również w określeniu sposobów reakcji układu odpornościowego. Dopóki metylacja nie działa, układ odpornościowy może reagować, gdy nie jest potrzebny, powodując zaburzenia autoimmunologiczne lub nie reaguje na rzeczywiste zagrożenia, gdy jest to konieczne.

Ponieważ wiele twoich komórek odpornościowych znajduje się w przewodzie pokarmowym, istnieje bliski związek pomiędzy metylacją, odpornością i takimi problemami trawiennymi, jak nieszczelne jelita, alergie i różne formy „stresu trawiennego”, które dzieci z autyzmem często doświadczają.

Dodatkowo, jeśli metylacja jest niska i produkcja komórek T jest niska, wtedy poziom histaminy będzie wysoki. Histamina jest związana ze stanem zapalnym, co przyczynia się do powstawania nieszczelnych jelit, a także alergii.

Metylacja ma kluczowe znaczenie dla tego, co nazywamy „ekspresją genu”. Chociaż twoje geny nigdy się nie zmieniają, mogą być aktywne lub nieaktywne. Ekspresja genu lub jego wyciszanie mogą mieć znacznie bardziej znaczące konsekwencje niż kolor włosów lub nietolerancja laktozy. Jako przykład można podać szczepionkę przeciwko odrze, śwince i różyczce (MMR). Kiedy wirusy (takie jak te zawarte w tej szczepionce) są „wstawione” do twojego organizmu, to nie chciałbyś, aby były „włączone” i stały się aktywne. Jednak bez odpowiedniej metylacji, dokładnie to może się stać. Jeśli nie masz odpowiednich grup metylowych, które przyłączą się do wirusów i genów odpowiedzialnych, aby je uciszyć, te wirusy mogą stać się aktywne. Co się wtedy dzieje? Zamiast wywoływać odpowiedź immunologiczną, która zapewnia oporność na odrę, świnkę i różyczkę, jak się wydaje, szczepionki te mogą wywoływać zupełnie inny, niepożądany efekt. Odbiorca szczepionki może ulec przewlekłym infekcjom wywołanym przez te aktywowane wirusy, które niczym koń trojański, rezydują sobie w Twoim ciele.

Upośledzona metylacja powoduje brak składników potrzebnych do wytworzenia neuroprzekaźników, takich jak serotonina, która reguluje nastrój, emocje i apetyt, a także problemy z konwersją serotoniny na melatoninę, dzięki czemu możemy spać w nocy. Nierównowagi w szlaku metylacji będą również wpływać na dopaminę neuroprzekaźnikową.

W szlaku metylacji kluczowym składnikiem równowagi neurotransmiterów jest składnik, S-adenozylometionina lub SAMe. SAMe jest najbardziej aktywnym dawcą metylu w twoim organizmie, dostarczającym grupy metylowe do licznych związków chemicznych w twoim ciele. Działa również na neuroprzekaźniki, zmieniając je w inne potrzebne związki. Jeśli nie mamy wystarczającego SAMe – lub jeśli SAMe nie może być poddane „recyklingowi” z powodu słabych punktów w cyklu metylacji, może to spowodować brak równowagi w naszych neuroprzekaźnikach, co z kolei może wpłynąć na nastrój, skupienie, sen i cały szereg innych niepożądanych zachowań.

Jak wykorzystujemy SAMe?

  • Aby przekształcić serotoninę w melatoninę, która wspiera zdolność snu
  • Do syntezy glutationu, który jest krytyczny dla zdolności organizmu do detoksykacji
  • W tworzeniu wielu białek, w tym mieliny, osłonki nerwów,
  • Stworzenie koenzymu Q10, kreatyny i karnityny, związków niezbędnych do pracy mitochondriów
  • Przekształcenie neuroprzekaźnika noradrenaliny w adrenalinę

Metale ciężkie a metylacja

Oprócz metali ciężkich, których potrzebujemy w naszych ciałach, jest dwanaście ciężkich metali, które są trujące dla ludzi, a cztery w szczególności: ołów, kadm, rtęć i arsen – które są szczególnie toksyczne, nawet w niskich stężeniach. Wysokie poziomy metali osłabiają mielinizację, proces „powlekania” nerwów, co prowadzi do ich niewydolności. Pamięć i procesy poznawcze są zatem bezpośrednio dotknięte przez toksyczność metali.

Ale najpoważniejszym problemem, który omówię dokładniej w następnym rozdziale, jest to, że przyczyniają się one do osłabienia wewnętrznego biochemicznego środowiska twojego ciała. W rezultacie oportunistyczne bakterie, wirusy, pasożyty i grzyby mogą rozwijać się w organizmie, tworząc podwójne wyzwanie w procesie leczenia. Dlatego propozycje oferowane w dalszej części tej książki pomogą w odtruwaniu zarówno metali, jak i wszelkich drobnoustrojów.

Niektóre metale, takie jak rtęć, mogą być trudne do wykrycia, ponieważ mogą być ściśle związane z wirusem lub bakteriami w organizmie.

Niektórzy lekarze patrzą na autyzm tylko poprzez pryzmat zatrucia, chelatacji metali i ich detoksyfikację – faktycznie w wyniku tych zabiegów często dostrzegamy poprawę funkcji poznawczych, mowy i innych obszarów funkcjonowania. Ze względu na to, detoksyfikacja stała się głównym celem holistycznego podejścia do autyzmu i innych zaburzeń.

Jednak nie wszyscy lekarze są dobrze zorientowani w metodach detoksykacji/chelatacji, dodatkowo nie każdy rodzic/lekarz może zaakceptować i w ogóle wyobrazić sobie obraz ciała dziecka pełnego toksyn. Zapewniam cię, jesteśmy na nie narażeni i pozostają one w ciele, chyba że uda nam się z powodzeniem odtruć. Pewne „ścieżki” naszego ciała pomagają nam to robić. Coraz większa liczba badań genetycznych wyraźnie pokazuje, że wiele genów pełni funkcję detoksyfikacyjną, a specyficzne upośledzenia genetyczne w tych genach mogą zwiększać ryzyko choroby.

Obecnie stosuje się wiele środków do chelatowania metali ciężkich, w tym DMSA, DMPS, EDTA, glutationu, kwasu alfa liponowy i czosnek. Co ciekawe, każdy z tych czynników ma również zdolności antywirusowe. Czosnek jest dobrze znany jako przeciwwirusowy, przeciwgrzybiczny, antybakteryjny suplement diety. Glutation jest jednym z najważniejszych mechanizmów obronnych organizmu przeciwko wirusom. Istnieją przykłady w literaturze dotyczącej EDTA wyrzucającego wirusa z komórek. DMSA, który jest powszechnie uważany za wyłącznie chelator rtęci, został opisany w literaturze medycznej jako posiadający aktywność przeciwwirusową, a dokładniej aktywność przeciwretrowirusową (odra i świnka to retrowirusy). DMSA jest powszechnie stosowany do wspomagania chelatowania metali ciężkich i detoksyfikacji u dzieci wykazujących zachowanie autystyczne.

Jednak ważne jest aby pamiętać, że DMSA okazało się wyzwalać mediator zapalny TNF alfa. Trzeba zachować ostrożność. DMPS jest również wymieniony w bazie danych terapeutycznych NIAID, jako wykazujący działanie przeciwwirusowe przeciwko HIV. Zarówno DMSA, jak i DMPS mają potencjalne skutki uboczne i powinny być stosowane z ostrożnością i pod opieką lekarza, znającego protokoły chelatujące.

„Wysypka detoksyfikacyjna”, która nieobca jest dużej części rodziców dzieci autystycznych, może w niektórych przypadkach być wysypką wirusową, ponieważ wirus jest eliminowany z organizmu wraz z wydalaniem toksycznych metali. Aby ponownie wykorzystać przykład wypadków samochodowych hamujących ruch drogowy, byłoby to jak usunięcie dwóch zepsutych pojazdów jednocześnie i przepuszczenie nagle przez autostradę samochodów.

Ważną częścią protokołu przedstawionego w tej książce jest autorskie podejście do detoksyfikacji metali, które pozwala nam celować w „zamaskowane” metale, które są wraz z drobnoustrojami (bakteriami, wirusami) w ciele. Większość grup metylowych stosowanych do detoksykacji metali jest przekazywana przez SAMe. Potrzebny jest jednak dobrze funkcjonujący cykl metylacji w celu wytworzenia wszystkich składników (w tym SAMe), które tworzą wystarczające grupy metylowe. Ogólnie rzecz biorąc, posiadanie funkcjonalnego cyklu metylacji może również pomóc w zmniejszeniu obciążenia bakteryjnego lub wirusowego, pośrednio pomagając w wydalaniu toksyn.

Stan zapalny

Naukowcy odkryli, że wiele dzieci z autyzmem nie wytwarza wystarczającej ilości glutationu, głównego przeciwutleniacza, który ma również kluczowe znaczenie w usuwaniu toksyn z organizmu. Kiedy szlak metylacji jest dysfunkcyjny, organizm nie może wytworzyć wystarczającej ilości glutationu.

Co więcej, większe obciążenie bakteriami może spowodować zatrzymanie glinu (aluminium) przez organizm. Tak więc, po pierwsze, aluminium i bakterie mogą wchodzić w interakcje w celu zmniejszenia funkcji mitochondriów; upośledzone mitochondria powodują większe zapotrzebowanie na antyutleniacz glutation; jednak ze względu na upośledzoną metylację organizm nie może wytworzyć potrzebnego mu glutationu – kolejny przykład wieloczynnikowej, wielowarstwowej natury autyzmu.

IL6 i TNF alfa to dwa biochemiczne składniki organizmu (cytokiny), które prowadzą do stanu zapalnego. Często pojawiają się w odpowiedzi na stres. Wyższe poziomy tych zapalnych chemikaliów zaostrzają niski stan metylacji.

Histamina, jak wspomniałem wcześniej, powoduje reakcje alergiczne, gdy jest uwalniana w odpowiedzi na antygeny. Poziom histaminy w organizmie jest zależny od cyklu metylacji, ponieważ histamina jest rozkładana lub dezaktywowane przez otrzymanie odpowiedniej grupy metylowej. Upośledzona metylacja prowadzi zatem do nieprawidłowo wysokiego poziomu histaminy i zwiększonej wrażliwości alergicznej, co często obserwujemy u dzieci z autyzmem.

Ekscytotoksyny mają znaczący udział w neurologicznym zapaleniu mózgu. Te substancje chemiczne robią dokładnie to, co mówią – pobudzają neurony do ciągłego „odpalenia” i ostatecznie prowadzą do śmierci komórek nerwowych. Proces ten może postępować przez wiele lat. Dlatego w tym programie podejmujemy aktywne kroki w celu ograniczenia obrażeń wywołanych przez ekscytotoksyny.

Glutaminian i inne toksyny

Glutaminian sodu, aspartam, hydrolizowane białko roślinne i inne dodatki – wszystkie te ekscytotoksyny stymulują kubki smakowe i maskują prawdziwy smak potraw. Zwykle są dodawane w celu poprawienia smaku sztucznych i przetworzonych produktów spożywczych. Firmy wytwarzające te ekscytotoksyny czasami twierdzą, że ponieważ glutaminian występuje naturalnie i obficie w mózgu, dodatki, które go zawierają, takie jak MSG i aspartam, są „naturalne”, a zatem nieszkodliwe. To mylące i kłamliwe, ponieważ glutaminian w ciele istnieje tylko w bardzo, bardzo małych stężeniach.

Jedną rzeczą, którą każdy bez wyjątku może bezpiecznie zrobić, jest ograniczenie neurologicznego zapalenia poprzez eliminację ekscytotoksyn w diecie.

Błony komórkowe i Q10

Błona komórkowa otacza komórki jak ochronna skóra i selektywnie reguluje to, co wchodzi i wychodzi. Niektóre białka zawarte w błonach komórkowych działają również jako sygnały między komórkami, koordynując działania komórek, takie jak wzrost, naprawa tkanek i odpowiedź immunologiczna. Aby wszystkie te subtelne procesy działały prawidłowo, twoje błony komórkowe muszą mieć dokładnie właściwy skład – właściwą ilość tłuszczów lub lipidów w połączeniu z białkami i fosforanami. Bez odpowiedniej metylacji, z powodu mutacji w szlaku metylacji, może być niedostateczna ilość grup metylowych niezbędnych do tego zadania. W rezultacie na płynność błony komórkowej wpływa bezpośrednio niewłaściwa metylacja, a sygnalizacja między komórkami może być zaburzona. 

Koenzym Q10 jest enzymem niezbędnym do produkcji ATP – bierze udział w 95% reakcji wytwarzania energii w twoim organizmie poprzez swoją rolę w transporcie elektronów. CoQ10 dostarcza elektrony dokładnie do właściwych miejsc podczas tworzenia ATP. CoQ10 jest również bardzo silnym przeciwutleniaczem, który pomaga chronić błonę mitochondrialną i ściany komórkowe przed atakiem wolnych rodników. Podobnie jak w przypadku karnityny, synteza CoQ10 przez twoje ciało zależy od ścieżki metylacji.

Metylacja jest bezpośrednio związana z produkcją mieliny, która pokrywa nerwy, proces nazywany mielinizacją. Najbardziej znanym defektem mielinizacji jest stwardnienie rozsiane, schorzenie, w którym wytwarzane są przeciwciała przeciwko mielinom; przeciwciała te często występują u dzieci z autyzmem. Mielinizacja również wymaga prawidłowej metylacji.

Metylacja jest konieczna do wyciszenia wirusów. Kiedy wirus gromadzi się w organizmie, może przechowywać metale ciężkie. Kiedy patrzymy na możliwy związek między szczepieniami i autyzmem, jest oczywiste, że szczepienia mogą dostarczać zarówno wirusy, jak i metale ciężkie przez co zaburzają prawidłowy rozwój niemowląt i dzieci. 

Ludzie „składają się” w 50 procent z genetyki i w 50 procent ze środowiska.

Być może najprostszym sposobem wyjaśnienia różnicy między genetyką a epigenetyką jest użycie analogii komputerowej. Jeśli twoja klawiatura ma zepsuty klawisz M, podczas pisania, tej litery zawsze będzie brakować dla wszystkich słów. Mutacje, na które patrzymy, przypominają słowa z brakującym M, które nie zmieniają się z czasem. Jest to jeden z powodów, dla których profil genetyczny, który dziś dostajesz, jest tak użyteczny – informacje będą dostępne za pięć, dziesięć lub pięćdziesiąt lat od teraz. Tak, jak zepsute M nie zmieni się w magiczny sposób, Twoje badania genetyczne i mutacje się nie zmienią. Załóżmy jednak, że w trakcie pisania dokumentu uruchomiłeś automatyczne sprawdzanie pisowni (korektor). Sprawdzanie pisowni znajdzie błędnie napisane słowa i zaproponuje ich zamienniki. Epigenetyka, jest jak sprawdzanie pisowni. Może się zmieniać w czasie i może zrekompensować to, czego brakuje. Ale samo sprawdzanie pisowni polega na prawidłowym funkcjonowaniu metylacji i odpowiednim wsparciu żywieniowym/suplementacji.

Mutacje – jak je poprawnie odczytywać

Sam fakt, że ty lub twoje dziecko nosicie określoną mutację, nie oznacza, że dany enzym nie działa prawidłowo, w 100%: te markery są wskaźnikami potencjalnych obszarów problemowych, które mogą objawiać się również pod wpływem innych czynników. Naszym celem jest zidentyfikowanie, które geny wzdłuż ścieżki mają polimorfizmy pojedynczego nukleotydu lub SNP. Takie badanie zwykle wykonuje się to za pomocą prostego testu śliny, wymazu z policzka lub próbki krwi pobranej z palca. Zdecydowanie wolę próbkę krwi, ponieważ uważam, że wyniki są bardziej spójne i dokładne.

Raz jeszcze podkreślam fakt, że jeśli dana osoba nosi swoistą mutację, nie zawsze oznacza, że upośledzona jest konkretna aktywność (regulowana przez ten gen). Markery te są wskaźnikami potencjalnych obszarów problemowych, które mogą następnie manifestować się samodzielnie lub pod wpływem innych czynników środowiskowych.

W testach genetycznych identyfikujemy zmiany w kolejności, w „pisowni” podstawy genetycznej. Pisownia ta jest skrótem używanym przez naukowców, którzy rozmieszczają litery A, T, C i G, aby wyznaczyć każdą z naszych czterech genetycznych zasad – adeninę, tyminę, cytozynę i guaninę – które łączą się w różny sposób. Te cztery zasady są zorganizowane w określoną sekwencję, aby utworzyć każdy z genów w ciele. Podsumowując, te bazowe literki składają się na całe nasze DNA.

W książce skupiamy się na mutacjach genetycznych związanych z metylacją. To, co sprawia, że cykl metylacji jest tak wyjątkowy i tak ważny dla naszego zdrowia, to to, że mutacje w tym szlaku mają również pierwszorzędne znaczenie dla ekspresji genetycznej. W sumie więc, wpływają one na wszystkie trzy czynniki, które mogą prowadzić do autyzmu.

Istnieją dwie kopie każdego genu, po jednym od każdego z rodziców. Gdy obie kopie są identyczne, nazywane są one homozygotami i są oznaczone jako (+ / +) lub (- / -). Z kilkoma wyjątkami symbole te oznaczają, że obie mają określoną mutację (+ / +) lub nie mają jej (- / -). Na przykład, MTHFR C677T (+ / +) oznacza, że oba geny enzymu reduktazy metylowej tetrahydrafolanu mają mutację na 677 pozycji genu MTHFR, w którym normalnie znajduje się cytozyna. W tym przypadku tymidyna zastępuje cytozynę. Jeśli tylko jeden z dwóch genów ma cytozynę, a drugi ma tymidynę, nazywa się je heterozygotami. W teście opisane jest to, jako C677T (+/-). Jeśli dana osoba ma podwójną (homozygotyczną) mutację, jej działanie może być bardziej wyraźne i istotniejsze niż pojedyncze (heterozygotyczne). Oznaczenia + i – wskazują, czy gen różni się od tego, co jest uważane za „normę”. Zmiana od normy jest określana jako znak +. Brak zmiany jest oznaczony znakiem – .

Przegląd najpopularniejszych genów, gdzie mamy do czynienia z mutacjami:

  • CBS (beta-syntaza cystationiny): reguluje enzymy, które pomagają przekształcić homocysteinę w glutation, główny przeciwutleniacz. W szczególności, niektóre rodzaje mutacji w genach CBS będą produkować więcej produktów końcowych siarki z cyklu metylacji. Osoby, które mają CBS (+ / + lub +/-) homozygotyczne lub heterozygotyczne powinny rozważyć ograniczone spożycie pokarmów zawierających siarkę (takich jak czosnek i suplementy, takie jak MSM, a także leki takie jak DMPS).
  • COMT (katecholo-metylotransferaza): Podstawową funkcją genu COMT jest pomoc w rozkładaniu dopaminy. Dopamina jest neuroprzekaźnikiem, który jest odpowiedzialny za zachowanie uwagi, a także – generalnie – zachowania związane z poszukiwaniem nagrody. Pomaga wywoływać przyjemne uczucia, które pomagają wzmacniać pozytywne zachowania. COMT bierze również udział w rozkładaniu innego neuroprzekaźnika noradrenaliny. Bilans między poziomami noradrenaliny i poziomem dopaminy jest związany z ADD / ADHD; ponadto poziomy dopaminy są ważne w przypadku dolegliwości takich jak choroba Parkinsona.
  • MTHFR (reduktaza metylenotetrahydrofolianowa): „Produkty” genów MTHFR znajdują się w krytycznym punkcie cyklu metylacji. Jedna funkcja pomaga przekształcić homocysteinę w metioninę, która służy utrzymaniu poziomu homocysteiny w normalnym zdrowym zakresie. Kilka mutacji w genie MTHFR zostało dobrze scharakteryzowanych jako prowadzące do zwiększenia poziomów homocysteiny, co zwiększa ryzyko chorób serca, choroby Alzheimera i raka. Inne zmiany genetyczne w MTHFR mogą odgrywać rolę w poziomie neuroprzekaźników: serotoniny i dopaminy, a także konwersji BH2 do BH4.
  • MTR i MTRR (syntaza syntazy metioninowej / reduktazy syntazy metioninowej): Te dwa produkty genów współdziałają w celu regeneracji i wykorzystania B12 w krytycznej „długiej drodze” wokół szlaku metylacji, pomagając w konwersji homocysteiny w metioninę. Mutacje w MTR mogą zwiększać aktywność tego produktu genu, co prowadzi do zubożenia grupy metylowej i większego zapotrzebowania na B12, ponieważ enzym zużywa B12 w szybszym tempie.
  • NOS (syntaza tlenku azotu): Enzym NOS odgrywa rolę w detoksykacji amoniaku jako część cyklu mocznikowego. Osoby, które są NOS (+ / +) mają zmniejszoną aktywność tego enzymu.
  • SUOX (oksydaza siarczynowa): Ten produkt uboczny genu pomaga w detoksykacji siarczynów w organizmie. Siarczyny są generowane jako naturalny produkt uboczny cyklu metylacji, a także spożywane z żywności i konserwantów, które jemy.
  • ACE (enzym konwertujący angiotensynę): Technicznie, zmiany wpływające na aktywność tego genu nie są SNP, ale delecją (co oznacza, że podstawa jest raczej eliminowana niż podstawiana, jak ma miejsce w przypadku SNP). W badaniach na zwierzętach nierównowagi w tym szlaku były również skorelowane ze zwiększonym lękiem i spadkiem w zdolności uczenia się i pamięci.
  • BHMT (metylotransferaza betaino-homocysteiny): Produkt tego genu jest kluczowy dla „skrótu” w cyklu metylacji do konwersji homocysteiny w metioninę. Na aktywność tego produktu ubocznego genu może wpływać stres i może też odgrywać rolę w ADD / ADHD, wpływając na poziomy norepinefryny.
  • + kilka innych genów, które nie są aż tak istotne, a po szczegóły odsyłam do książki. 

Detoksyfikacja

Uwzględniając wieloczynnikowe schorzenia, które wynikają z neurologicznego stanu zapalnego, musimy uwzględnić interakcje między:

  • Czynnikami genetycznymi, które osłabiają skuteczne funkcjonowanie
  • Czynnikami środowiskowymi, w tym obciążenia metalami ciężkimi
  • Czynniki infekcyjne – wirusy, bakterie

Optymalna metylacja pomaga utrzymać toksyny i obce substancje na bezpiecznym poziomie, gdzie nie mogą uszkodzić ciała. Jednakże, gdy cykl metylacji nie jest w stanie wykonać swojej pracy, z powodu czynników genetycznych lub toksycznego przeciążenia, nie możemy wyeliminować toksyn, które pozostają w ciele, powodując problemy zdrowotne.

Ludzie, zwierzęta zostały wystawione na wiele nowych substancji – i nikt z nas nie ma informacji o tym, ile z nich zatrzymujemy w naszych ciałach. Podczas gdy wiele z tych nowych chemikaliów poddaje się pewnym testom bezpieczeństwa, zazwyczaj te oceny bezpieczeństwa są wykonywane pojedynczo. W rezultacie takie oceny nie pozwalają ocenić skutków działania wielu toksyn jednocześnie, ani też nie badają, w jaki sposób te substancje wchodzą ze sobą w interakcje. Przykład pochodzi z badań przeprowadzonych na Duke University, które dotyczyły chemikaliów używanych do ochrony żołnierzy w wojnie w Zatoce. Naukowcy odkryli, że gdy substancje chemiczne były stosowane oddzielnie, nawet przy trzykrotnej normalnej dawce, żołnierze nie odczuwali natychmiastowych skutków ubocznych, ale w połączeniu razem substancje chemiczne mogły powodować poważne deficyty neurologiczne.

W rezultacie badania rzadko oceniają, jak dany składnik będzie wchodził w interakcje ze składnikami z innych źródeł. Kiedy więc powiedziano nam, że dany produkt lub składnik został „zbadany”, zakładamy że jego bezpieczeństwo zostało zapewnione przez producenta. Najczęściej jednak oceny bezpieczeństwa nie uwzględniają wielu rodzajów interakcji zachodzących poza kontrolowanym środowiskiem laboratoryjnym – w rzeczywistości.

Dlatego często mówię, że dzieci z autyzmem są jak kanarki w kopalni. Dzieci z autyzmem jako pierwsze rejestrują skutki rosnących poziomów toksyn, które wielu z nas nosi.

Stężenie ołowiu we wszystkich ludzkich kościach testowanych gdziekolwiek na ziemi jest dziś 1000 razy wyższe niż przed czterema wiekami!

Rtęć jest neurotoksyczna nawet przy bardzo niskich poziomach ekspozycji. Ponad 630 000 dzieci rocznie rodzi się z niebezpiecznym poziomem rtęci. Same elektrownie węglowe uwalniają rocznie ponad 50 ton rtęci z powietrza tylko ze spalania węgla. Rtęć wchodzi również do organizmu, jako niezwykle niebezpieczny środek konserwujący w niektórych szczepionkach.

Aluminium zwiększa skłonność bakterii do gromadzenia się i replikacji w jelitach. Rtęć, ołów, a zwłaszcza aluminium, hamują także DHPR, kluczowy enzym, który pomaga odzyskiwać BH2 z powrotem do BH4. Jest to ważne, ponieważ niewystarczające poziomy BH4 mogą powodować niedobór neuroprzekaźników dopaminy i serotoniny, wpływając na nastrój, zachowanie, skupienie i mowę.

Metale ciężkie mogą również powodować dysfunkcje takie jak zaburzenia trawienia, ponieważ układ immunologiczny (znajdujący się w jelicie) usiłuje odpowiedzieć na agresora. Alternatywnie, ciało może przechowywać toksyny w tłuszczu, mózgu, DNA lub innych komórkach.

Istnieje wiele protokołów, które opierają się na chelatowaniu metali (usuwanie metali przez czynnik aktywujący, taki jak powszechnie stosowana substancja DMPS). Niektóre z nich okazały się skuteczne w odwróceniu objawów autyzmu. Inne, mniej. To skłoniło mnie do opracowania autorskiego podejścia do problemu metali, które idzie o krok dalej: pozwala nam ukierunkować działania w metale, które mogą być izolowane (maskowane) przez wirusy i bakterie. Korzystając z tej metody, rodzice zgłaszają kliniczne postępy i jest to jednocześnie skorelowane ze znacznym wzrostem wydalanych metali w moczu i kale. Te wyniki potwierdzają przypuszczenie że przewlekłe infekcje pomagają w ukrywaniu toksycznych metali w taki sposób, że większość substancji chelatujących nie jest w stanie ich usunąć. Gdy przywrócimy odpowiednią metylację, organizm będzie w stanie szybciej uwalniać metale i inne szkodliwe substancje.

Problemem nie są oczywiście tylko same metale ciężkie. Z nimi, zwykle dochodzi kwestia nadużywania antybiotyków, grzyby, pasożyty, bakterie i wirusy. Przykładowo: infekcja Streptococcus (i antybiotyki stosowane do jej leczenia) może zwiększać przepuszczalność błony komórkowej, prowadząc do nieszczelnego jelita. Streptococcus może również powodować wiele zaburzeń motorycznych i behawioralnych, takich jak OCD i tiki twarzy. W przypadku nieszczelnego jelita często dochodzi do wyczerpania glutationu, jednego z najsilniejszych przeciwutleniaczy organizmu i ważnej obrony przed wirusami. Infekcja paciorkowcami rozwija więc całą kaskadę: rośnie glutaminian -> spada glutation -> potęguje się infekcja bakteryjna -> pojawia się problem cieknącego jelita -> powodując jeszcze niższy poziom glutationu -> otwiera to wrota dla kolejnych infekcji. 

Podobnie działają szczepienia. W teorii szczepienia mają na celu zapobieganie poważniejszym chorobom, takim jak infekcje odry, świnki i różyczki, które w najgorszym przypadku mogą doprowadzić do uszkodzenia mózgu. Jednak w miarę zmniejszania się skuteczności szczepionek przez lata producenci zmieniali je zwiększając obciążenie wirusowe szczepionki, co może zwiększać ryzyko przewlekłego zakażenia. Składniki szczepionki MMR (odra, świnka, różyczka) mogą działać jak retrowirusy, które wprowadzają własne informacje genetyczne do naszego materiału genetycznego. Podczas wirusowego procesu replikacji te wirusy, ich RNA „rekwirują” nasze zasoby komórkowe dla własnych celów – w szczególności wykorzystują kwasy nukleinowe naszych komórek do replikacji samych siebie, w konsekwencji hamując wiele ważnych funkcji komórkowych naszego organizmu, ostatecznie powodując śmierć komórki. Jeśli komórka umrze, wirus zostaje uwolniony do organizmu, powodując rozprzestrzenianie się infekcji. Jeśli komórka nie umiera, wirus pozostaje w niej, jako przewlekła infekcja. Wiele czynników przyczynia się do rozwoju przewlekłej infekcji wirusowej w odpowiedzi na wirusy zawarte w szczepionkach. Należą do nich:

  • Brak prawidłowej flory jelitowej
  • Podwyższony poziom mediatora zapalnego TNF alfa
  • Mutacje cyklu metylacji
  • Toksyczność metali ciężkich
  • Obniżony poziom glutationu

Wirusy Herpes (HHV6 w szczególności), CMV, EBV, RSV to kolejne elementy, dokładające swoją „cegiełkę” do ogólnego poziomu zatrucia organizmu.

Wydaje się, że metale działają synergistycznie z mikrobami, o których mówiłem wcześniej. Działają, jako „wspólnicy”, aby jeszcze bardziej osłabić nasz system odpornościowy, aby nasze ciała pozostawały dobrymi gospodarzami dla wirusów.

Jedna z głównych funkcji metylacji pomaga nam wyciszyć wirusy – innymi słowy, utrzymać je w ciele w stanie nieaktywnym, a zatem mniej szkodliwym. Gdy wirusy są w stanie uśpionym to nadal je mamy, ale nie dają tak intensywnych objawów, nie rozprzestrzeniają się i nie powodują istotnych problemów zdrowotnych.

Metylacja pomaga w zarządzaniu metalotioneiną (MT). Udokumentowano, że infekcja wirusowa może powodować wzrost poziomu białek MT. Białka MT pomagają w usuwaniu metali ciężkich, w tym rtęci, oraz w równoważeniu miedzi i cynku w organizmie. Jednakże, białka MT które są wyzwalane w odpowiedzi na infekcję wirusową, mogą niestety działać zupełnie odwrotnie – na zasadzie izolowania/maskowania metali wewnątrz komórki.

Wirusy są podobne do pasożytów, więc kiedy zwiększają poziom MT i powołują ją do de facto zatrzymania metali, nie robią tego, aby pomóc organizmowi, ale aby osłabić układ odpornościowy – aby pomóc sobie. Porównuję to do strategii „koni trojańskich”, ponieważ okazuje się, że to, co wydaje się być darem, jest wręcz czymś przeciwnym. Wirus bierze białka metalotioneiny (MT), które miały pomóc ciału wydalać metale ciężkie i wykorzystuje je, aby kurczowo trzymały te metale w celu osłabienia układu odpornościowego i stworzenia lepszego domu dla siebie. Może to tłumaczyć niski poziom metalotioneiny obserwowany u dzieci z autyzmem. Jeśli tak jest, to pomaga to również wyjaśnić trudności w usuwaniu metali ciężkich u dzieci z autyzmem. Konieczne byłoby najpierw wyeliminowanie chronicznego wirusa, aby w pełni wykorzenić metale ciężkie z organizmu. Wirusy mogą trzymać się metali, a metale z kolei wpływają na wiele ważnych reakcji w organizmie.

W ciele rtęć koliduje z cyklem metylacji, co powoduje gorszą sytuację dla tych, u których cykl metylacji jest już zaburzony. Ołów, rtęć i wiele innych toksyn może hamować kluczowy enzym, który przekształca dopaminę neuroprzekaźnikową w norepinefrynę. Przy niższych poziomach norepinefryny organizm nie jest w stanie skutecznie regulować uwagi/skupienia i koncentracji, przyczyniając się zarówno do zaburzeń uwagi, których doświadcza wiele dzieci, jak i do mgły mózgowej.

Ołów zmniejsza poziomy energii poprzez zakłócanie syntezy hemu. Cząsteczka hemowa (z atomem żelaza w środku) jest składnikiem nie-aminokwasowym białka, wspomagającym aktywność biologiczną. Hem jest również składnikiem hemoglobin, który pomaga utrzymać tlen we krwi. Zmniejszone natlenienie może mieć poważny wpływ na poziom energii i może być czynnikiem przyczyniającym się do zmęczenia.

Aluminium hamuje również aktywność acetylocholinesterazy, katalizatora, który reguluje neuroprzekaźnik acetylocholiny. Jeśli nie możesz rozłożyć w organizmie acetylocholiny przy pomocy acetylocholinoesterazy, efektem może być zbyt duża stymulacja mózgu lub apatia. (Dzieje się tak, ponieważ w tym przypadku ta sama cząsteczka, acetylocholina, powoduje zarówno pobudzenie, jak i uspokojenie, w zależności od lokalizacji jego receptora).

Związek między usuwaniem toksyn i mikrobów z organizmu a odzyskiwaniem zdrowia nie jest prostym równaniem i łatwą drogą. Zamiast tego, często widzimy postęp, potem lekki regres, dalszy postęp, potem lekki regres i tak dalej. Dlatego ważne jest, aby mieć pewne środki, które pomogą nam w czasach regresu, aby stwierdzić czy zauważone zmiany zachowania wynikają, powiedzmy, z suplementu, który nie pasuje konkretnemu dziecku lub z tymczasową reakcją detoksyfikacyjną i skokiem rozwojowym czekającym „tuż za rogiem”.

Jeśli dziecko ma bardzo wysoki poziom wirusów, jak wskazują miana przeciwciał – istnieje ryzyko, że dziecko jest obciążone metalami. Nawet jeśli nie widzisz ich w testach wydalania metali ciężkich. Na przykład jedno dziecko z ciężkim autyzmem, które podjęło się mojego programu leczenia, zostało poddane prowokacji na metale ciężkie. Dla czytelników, którzy nie są zaznajomieni z tego rodzaju testem, osoba poddawana badaniu otrzymuje czynnik biochemiczny (DMPS, DMSA itp.), aby „sprowokować” dalsze uwalnianie metali ciężkich z moczem (bardzo nie polecam robić takich prowokacji; może się to skończyć tragedią). Pomimo tych testów, jego wyniki nie wykazały uwalniania rtęci, co doprowadziło do wniosku, że jego zatrucie metalami ciężkimi jest niskie i nie jest czynnikiem przyczyniającym się do autyzmu. Pozwolę sobie zauważyć, że zdarzało się to wielokrotnie przez dość długi czas, ponieważ rodzina pracowała z kilkoma innymi lekarzami. Dobrze wyszkoleni specjaliści w dziedzinie uważali, że rtęć nie stanowiła problemu dla tego chłopca. Niedługo po tym, jak rozpoczął on nasz kompleksowy program leczenia – zaczęliśmy adresować wirusy w organizmie, tak zaczęliśmy widzieć rtęć w wynikach testów!

Niektóre dzieci wykazują najgorsze zachowania tuż przed wydaleniem dużych dawek metali. W przypadku innych dzieci zachowania są najgorsze w trakcie maksymalnego wydalania i nie uspokajają się, dopóki metale nie przestaną „płynąć”. Trzecia grupa, którą często widzę, obejmuje dzieci, które mają najgorsze zachowanie związane ze wzrostem poziomu kreatyniny. Ten marker biochemiczny jest przydatny do monitorowania wyników i pomaga w sprawdzaniu postępów. W teście moczu możemy ustalić poziomy kreatyniny. Na ogół, gdy poziom kreatyniny jest wysoki, oznacza to że eliminujemy więcej wirusów, a następnie zwiększa się wydalanie metali. Ogólnie – zachowanie dziecka poprawia się po szczytowym poziomie kreatyniny.

Z biegiem czasu wzrost poziomu kreatyniny prowadzi do zwiększonego poziomu usuwania wirusów i zwiększonego poziomu wydalania metali. Obserwujemy, że poziom kreatyniny wydaje się wzrastać wraz z infekcją wirusową. Dlatego możemy użyć wartości kreatyniny jako sposobu śledzenia postępów w rozwiązywaniu chronicznych problemów wirusowych. Kolor moczu wydaje się być zbieżny z poziomem kreatyniny, tak że bardzo ciemny mocz ma wyższy poziom kreatyniny, a jaśniejszy mocz ma niższe wartości kreatyniny. Oczywiście poziomy kreatyniny są tylko jednym ze składników złożonej serii reakcji biochemicznych. Ale te poziomy są kluczowe w monitorowaniu procesu detoksyfikacji; wrócimy do nich podczas dalszego objaśniania.

Chociaż detoksyfikacja jest kluczowa dla uzdrowienia, i chociaż może to dosłownie zająć miesiące, a nawet lata, aby „uwolnić toksyczny ładunek” z organizmu, chcę tylko ostrzec cię, że nigdy nie należy zaczynać od razu od detoksyfikacji organizmu. Nie chcemy usuwać metali, aby następnie krążyły w organizmie bez wydalania, co może się zdarzyć, gdy niesprawne są organy eliminacji toksyn (wątroba, nerki), jak to często bywa z chorymi dziećmi. Większość układu odpornościowego znajduje się w jelitach – najpierw adresujemy jelita. Wspomagamy ziołami, suplementami, nukleotydami RNA wątrobę.

Dieta i zdrowe odżywianie ze względu na to, że jest to element oczywisty – nie są poruszane w tej książce.

Aluminium przeszkadza w wytwarzaniu BH4 (omówione dalej), a zatem wpływa na poziomy zarówno serotoniny, jak i dopaminy (z lub bez mutacji MTHFR A1298C). Kwas jabłkowy, EDTA i skrzyp polny mogą być pomocne w podtrzymywaniu wydalania aluminium z organizmu. Ponadto aluminium prowadzi do przewlekłej stymulacji układu odpornościowego poprzez pewne autoprzeciwciała. Długoterminową konsekwencją akumulacji aluminium jest samozniszczenie układu odpornościowego. Dodatkową trudnością jest to, że wiele szczepionek zawiera glin stosowany jako tzw. „Adiuwant” w celu stymulowania układu odpornościowego, aby reagował na inne substancje zawarte w szczepionce. Jeśli jednak, z powodu przewlekłego zakażenia bakteryjnego (lub innych przyczyn), twoje ciało nie może pozbyć się tego aluminium, aluminium zostaje uwięzione w twoim organizmie, gdzie może ciągle stymulować układ odpornościowy.

Omówienie programu prowadzącego do wyzdrowienia

Podstawowe badania, którymi będziemy się wspierać w procesie leczenia:

  • UAA—Urinary Amino Acids from Doctor’s Data Inc.
  • MAP—Metabolic Analysis Profile from Genova Diagnostics, OAT from Great Smokies
  • CDSA/CSA—Complete Digestive Stool Analysis and/or Complete Stool Analysis from Doctor’s Data Inc.
  • UTM/UEE—Urinary Toxic Metals/Essential Elements from Doctor’s Data Inc.

Program obejmuje 3 kroki:

  • Przygotowanie organizmu, dieta i suplementacja omijająca mutacje.
  • Detoksyfikacja.
  • Naprawa i generowanie nerwów/neuronów/mózgu.

W pierwszym etapie, który każdy powinien wprowadzić niezależnie od posiadanych mutacji:

  • Skupimy się na zdrowej diecie
  • Wyeliminujemy lub ograniczymy wspólne składniki, które przyczyniają się do stanu zapalnego
  • Wprowadzamy zmiany dietetyczne, które pomagają zrównoważyć neuroprzekaźniki GABA i glutaminian w celu obniżenia stanu zapalnego
  • Stosuj suplementy wzmacniające narządy trawienne aby pomóc w przygotowaniu ciała do detoksyfikacji, które zostanie podjęte w kolejnych krokach programu.

Kontynuując etap pierwszy, w drugim etapie (w tej kolejności):

  • Suplementacja pod kątem ominięcia mutacji genetycznych.
  • Rozpoczęcia programu usuwania metali ciężkich, który wspiera proces detoksyfikacji

Kolejność, w jakiej wspieramy mutacje genów ma znaczenie:

  1. Najpierw zalecam adresowanie mutacji SHMT i ACAT, jeśli są obecne.
  2. Następnie uzupełniamy braki w organizmie, wynikające z mutacji CBS.
  3. Pozostałe geny.

Po wystarczającym okresie detoksyfikacji, który może potrwać miesiące lub nawet dłużej, można rozpocząć krok trzeci, który wspomaga mielinizację nerwów i ich generalne wzmacnianie. Potrzeba czasu i zaangażowania, aby zatrzymać i odwrócić proces zapalny prowadzący do śmierci neuronów. I nikt tak naprawdę nie wie, ile czasu zajmuje tworzenie się nowego neuronu. Przez lata wierzono, że w ogóle się to nie dzieje. Teraz wiemy, że jeśli dana osoba realnie angażuje się w opisany program, często można osiągnąć niesamowite rezultaty.

Jak przywracamy zdrowie i funkcjonowanie?  Ziołami, witaminami i przeciwutleniaczami. Ludzie często przyjmują wiele suplementów, czasem nawet pięćdziesiąt lub więcej, w zależności od tego jak ciężki jest to przypadek i jak duża liczba zaburzeń. To może wydawać się dużo… Jednak uszkodzenia neurologiczne kumulują się. Do czasu, kiedy została postawiona diagnoza i rozpoczęte leczenie, ponad 50% neuronów pacjenta mogło zostać uszkodzone.

Celem jest ponowne zrównoważenie wielu różnych ścieżek w ciele jednocześnie. Wyobraź sobie ciało jako system jezdni i naprawiasz główne drogi, boczne drogi i tylne drogi, wszystkie w tym samym czasie. Wykonanie wszystkich tych „prac drogowych” wymaga niewielkiej ilości każdego z dużej liczby suplementów podróżujących w dół wieloma ścieżkami.

Podstawowa suplementacja

  • Cynk
  • Witamina D3
  • Tran
  • Magnez
  • OraAdren 80
  • ImmunoForte
  • i wiele, wiele innych – nukleotydy RNA etc. Nie wymieniam wszystkich – odsyłam do źródła, strona 79. 

Należy zacząć od pojedynczego suplementu przy niskiej dawce, uważnie obserwując, jak Ty lub Twoje dziecko reaguje na to. Inne suplementy można dodawać stopniowo jeden po drugim.

Nie wszystkie suplementy są wykonane z dostatecznie wysokim standardem – niezbędnym do osiągnięcia pomyślnych rezultatów w leczeniu. Dlatego przez wiele lat praktyki klinicznej, podobnie jak wielu praktykujących, doszłam do wniosku, że niezbędne jest stosowanie odpowiednich narzędzi wysokiej jakości, aby doprowadzić do prawdziwych zmian w stanie zdrowia. Dobrej jakości suplementy są kluczowymi narzędziami. Należy dobrze oceniać swoje źródło suplementów. Nie wolno kierować się po prostu ceną. W połączeniu z dobrymi suplementami musi iść obowiązkowo dobra, zdrowa dieta. Zdrowe żywienie. Bez GMO, sztucznych konserwantów, złych tłuszczy, cukru, słodzików, ekscytotoksyn.

Neuroprzekaźniki

Czym są neuroprzekaźniki? Są to substancje chemiczne znajdujące się w mózgu (zazwyczaj aminokwasy, substraty białka), które przekazują informacje w mózgu i ciele; są to także sygnały przekaźnikowe między neuronami. Neuroprzekaźniki odgrywają rolę w sygnalizacji dwóch połówek naszego autonomicznego układu nerwowego – układu współczulnego i układu przywspółczulnego, z których każdy pomaga wykonywać szeroki zakres funkcji organizmu. Kiedy jeden lub dwa neurotransmitery nie są w stanie równowagi, ten brak może przyczynić się do całej palety objawów. Dlatego zwykle leczenie równoważące poziomy neuroprzekaźników powoduje znaczną poprawę. Nastrój, poziom energii, stabilność psychiczna, odporność, mowa, zdolności motoryczne, sen i funkcje hormonalne to tylko niektóre z wielu obszarów funkcjonalnych ściśle związanych z równowagą neuroprzekaźników.

Mamy dwa rodzaje neuroprzekaźników: pobudzające (takie jak norepinefryna lub glutaminian), które stymulują i hamujące (takie jak serotonina lub GABA), które uspokajają mózg, aby zrównoważyć nastrój.

Kiedy pobudzający neuroprzekaźnik staje się nadmiernie aktywny, jego przeciwbalansujący/równoważący „partner hamujący” zostaje zubożony. W rezultacie stymulacja będzie się nasilać, a okres „odprężenia” i zwolnienia będzie się zmniejszał. I odwrotnie, jeśli partner hamujący jest nadmiernie dominujący, może wystąpić senność, ospałość, a nawet depresja. Zatem kluczem jest utrzymanie równowagi neurotransmiterów.

Ale istnieje jeden kluczowy neuroprzekaźnik, który wydaje się być najistotniejszy dla każdego dziecka – nawet bez robienia badań, większość dzieci, które widzę czerpie korzyści z mojego podejścia do równoważenia neurotransmiterów glutaminianu i GABA (kwasu gamma-aminomasłowego). Glutaminian jest jednym z głównych pobudzających neuroprzekaźników w ciele. Jest to szczególnie ważne dla dzieci, ponieważ odpowiednie poziomy są niezbędne do uczenia się, a także pamięci krótkoterminowej i długoterminowej. Jego komplementarnym partnerem na „huśtawce” jest GABA, uspokajający neuroprzekaźnik niezbędny przede wszystkim do mowy.

Glutaminian jest również biochemicznym prekursorem GABA, w normalnych warunkach nadmiar glutaminianu automatycznie przekształca się w GABA. Ale kiedy z różnych powodów organizm nie może właściwie regulować glutaminianu, jak to często bywa w autyzmie, glutaminian może narastać do poziomu toksycznego. To wytrąca delikatną równowagę pomiędzy tymi parami neuroprzekaźników, powodując nagromadzenie się wysokiego poziomu glutaminianu, podczas gdy poziomy GABA pozostają niezmiernie niskie.

Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że MSG, aspartam i inne nowe składniki żywności przyczyniają się do zagrożenia zdrowia. Składniki te są dodawane do pokarmów przez naukowców zajmujących się żywnością, pracujących dla głównych producentów jedzenia. Firmy dodają te chemikalia do przetworzonej żywności, ponieważ ekscytotoksyny „oszukują” mózg, który „doświadcza” dzięki tym składnikom, że ​​dany pokarm jest po prostu smaczny. Niestety, ekscytotoksyny podwyższają poziom neuroprzekaźników pobudzających, w tym glutaminian, potencjalnie powodując śmierć komórek nerwowych. Unikamy wszelkich pokarmów zawierających glutaminian i asparaginian, MSG, aspartam (słodziki).

Testy laboratoryjne i inne wskazania sugerujące konieczną równowagę glutaminian / GABA:

  • Podwyższone: glutaminian, glutamina, kwas glutaminowy, asparaginian, kwas asparaginowy (aspartate) i niskie GABA (kwas gamma-aminomasłowy w teście z aminokwasem moczowym (UAA)
  • Niskie GABA w teście neurotransmiterów
  • Podwyższone kwas chinolinowy lub kynurenate/kynurenic w OAT
  • Natręctwa (stims), słaby kontakt wzrokowy, agresywne zachowania

Glutaminian może wiązać się z sześcioma różnymi typami receptorów zlokalizowanymi w mózgu, w tym z receptorem NMDA, który pomaga ciału przenosić wapń do nerwów. Połączenie glutaminianu i nadmiernego wapnia uniemożliwia neuronom (komórkom nerwowym) odpocząć. Neurony nadal „strzelają” bez przerwy, powodując uwolnienie mediatorów stanu zapalnego, które wyzwalają dodatkowy dopływ wapnia. Ten trwający proces wypalania skutkuje zapaleniem komórek nerwowych i śmiercią neuronów. Magnez może modulować przepływ wapnia, podobnie jak cynk. (Jednak cynk jest mieczem obosiecznym, ponieważ może również aktywować uwalnianie glutaminianu poprzez receptory glutaminianu nie pochodzące od NMDA.). „Glutaminian to broń, a wapń to kula”.

Jest to główny powód, dla którego zalecam ostrożność w suplementacji wapnia. Zarówno ograniczane przyjmowania wapnia (wszystko w ramach zdrowego rozsądku!), jak i suplementowanie magnezem i cynkiem może pomóc w utrzymaniu niskiego do umiarkowanego poziomu wapnia.

Dzieci z autyzmem były często określane jako wyjątkowo inteligentne, z pewnym odsetkiem uważanym za „sawantów”, osoby o nadzwyczajnych zdolnościach umysłowych w pewnych obszarach (takich jak wyjątkowa pamięć). Dr J. Z Tsien i jego współpracownicy wykazali korelację między receptorami glutaminowymi a wyższą zdolnością uczenia się i pamięcią. Jednak jego badania wykazały też, że zwiększone poziomy glutaminianu były również skorelowane ze zwiększonym ryzykiem udaru mózgu i drgawkami. Z badania wynika, że osoby bardziej inteligentne często mają wyższą aktywność receptora glutaminianowego. Jednocześnie wyższa aktywność receptorów może sprawić, że Ci inteligentni ludzie będą bardziej narażeni na nadmiar glutaminianu i uszkodzenie nerwów. Możemy sobie tylko wyobrazić do czego może doprowadzić „zalanie” mózgu glutaminianem, jak to często może mieć miejsce u dzieci z autyzmem.

Moim zdaniem obniżenie poziomu glutaminianu w celu zapobiegania uszkodzeniom nerwów jest czynnością prewencyjną, która powinna być adresowana wszystkim dzieciom.

Problemy z enzymem GAD, enzymem trzustkowym, mogą przyczyniać się do „rozłączenia” zależności między glutaminianem a GABA, tak że nadmiar glutaminianu nie „sygnalizuje” automatycznie koniecznej przeciwwagi GABA. Kilka badań wykazało, że wirus różyczki (zawarty w szczepionce przeciw odrze, śwince i różyczce (MMR)) może spowodować, że enzym GAD przestanie działać prawidłowo. To może wyjaśniać dlaczego dzieci z autyzmem, które otrzymały tą szczepionkę, mogą być bardziej narażone na tę nierównowagę.

Oprócz uszkodzenia neurologicznego, glutaminian i inne ekscytotoksyny przyczyniają się do innych objawów. Glutaminian pobudza ciało do uwalniania opioidów w celu ochrony mózgu przed uszkodzeniem, przyczyniając się do charakterystycznej „nieobecności”, jakiej doświadczają niektóre dzieci z autyzmem. Podwyższone poziomy glutaminianu mogą również powodować zubożenie glutationu, głównego przeciwutleniacza, który promuje zdrowe odtruwanie i zapobiega stanom zapalnym. W przypadku obniżonego poziomu glutationu nastąpi wzrost tendencji do występowania nieszczelnych jelit (lub zespołu jelita drażliwego). Ponieważ glutation pomaga chronić neurony przed uszkodzeniem, jego zubożenie powoduje również śmierć komórek nerwowych. Nadmiar glutaminianu może również przyczyniać się do bezsenności, nocnego moczenia, problemów z koncentracją i nawiązaniem kontaktu wzrokowego.

W szczególności GABA jest kluczem do mowy. (Dlatego właśnie GABA jest często wykorzystywany do pomocy w przywracaniu mowy u osób po udarze.) W rezultacie powrót języka jest często wynikiem równoważenia „huśtawki” glutaminian / GABA. Jak to działa? GABA jest wykorzystywany przez mózg do wspierania integracji sensorycznej, pomagając nam dostroić się do dźwięków, które słyszymy. Przy odpowiednich poziomach GABA jesteśmy w stanie tłumić dźwięki tła, dzięki czemu łatwiej jest odróżnić początek określonego dźwięku lub słowa – w ten sposób rozpoznajemy słowa i rozwijamy mowę. Przy obniżonych poziomach GABA wypowiadane słowa brzmią jak długie ciągiem wypowiadane zdanie, co utrudnia jakiejkolwiek zrozumienie.

Dlatego dzieci lepiej zrozumieją, kiedy rodzice mówią powoli, z przerwami między słowami. Zmniejszone poziomy GABA również zwiększają niepokój, coś czego doświadcza wiele dzieci.

Wraz z kontrolowaniem glutaminianu, aby pomóc w tworzeniu równowagi, część osób uważa za pomocne uzupełnienie bezpośrednio GABA, jak również innych naturalnych substancji, takich jak waleriana, który pośrednio pomaga wspierać poziomy GABA.

Utrzymywanie zdrowej równowagi glutaminian / GABA

  • (Branched chain amino acids) – rozgałęzione aminokwasy (stosować wyłącznie produkty zawierające leucynę / ileucynę /walina – ale przerwij natychmiast, jeśli mocz pachnie syropem klonowym)
  • Pycnogenol
  • GSE
  • GABA
  • Lithium orotate
  • Sublingual GABA/ glycine
  • Trehalose

Niektórzy zalecają dzieciom z autyzmem spożywanie diet wysokobiałkowych. Podczas gdy aminokwasy, które tworzą białko są niezbędne do normalnego funkcjonowania mózgu, większość pokarmów bogatych w białko zawiera wysokie poziomy glutaminianu i asparaginianu, dlatego nie zalecam diet wysokobiałkowych dla dzieci z autyzmem!

Co istotne, dieta wysokobiałkowa zmusza organizm do stanu „kanibalizmu” zwanego kwasicą metaboliczną, w której organizm zaczyna karmić się tkanką mięśniową w poszukiwaniu składników odżywczych. Co więcej, rozpad białka generuje amoniak. Wiele dzieci z autyzmem ma podwyższony poziom amoniaku, co jest kolejnym powodem, dla którego unika się diet wysokobiałkowych. Zamiast tego najlepiej jest jeść niską do umiarkowanej ilości białka.

Wiele suplementów diety zawiera glutaminę (lub kwas glutaminowy), ponieważ pomaga przywrócić zdrowie jelit i ich integralność. Jednak glutamina jest łatwo przekształcana w glutaminian, dlatego radzę rodzicom, aby czytali etykiety suplementów i unikali produktów zawierających glutaminę. Chcę was też uspokoić, że nie jest ani możliwe ani wskazane ograniczenie każdej cząsteczki ekscytotoksyn, ponieważ potrzebujemy niskich poziomów glutaminianu. Konieczne jest jednak unikanie nadmiernego spożycia w celu zatrzymania procesu zapalnego, który wywołuje glutaminian i inne ekscytotoksyny. Aby pomóc nerwom działać, potrzebujemy aktywności stymulacyjnej zapewnianej przez receptor glutaminianu. Tym, czego chcemy uniknąć, jest nadmierna stymulacja.

Wsparcie prawidłowego trawienia i jelit – krok #1

Zdrowa wątroba sprawia, że enzymy są wykorzystywane do skutecznej detoksyfikacji całego organizmu. Wątroba zawiera także najwyższy poziom glutationu, jednego z najsilniejszych przeciwutleniaczy w organizmie. Glutation jest niezbędny w systemach detoksykacji wątroby w fazie I i fazie II. Niestety, glutaminian może zmniejszyć ilość glutationu w wątrobie. Ponadto, infekcja, stan zapalny i niski poziom magnezu również wpływają na glutation. Na szczęście niektóre zioła i suplementy są bardzo pomocne w utrzymaniu zdrowia wątroby.

  • Liver Support RNA
  • Ostropest plamisty
  • Rozmaryn
  • Korzeń mniszka lekarskiego
  • Kwercetyna
  • SAMe
  • ALA
  • Tauryna
  • Tran

Nerki są jednym z narządów wydalania, a zatem detoksyfikacji. Przewlekłe infekcje wirusowe i detoks sam w sobie są „stresujące i obciążające nerki. Przede wszystkim przewlekłe wysokie poziomy kreatyniny wskazują na potrzebę silnego wsparcia dla nerek. Ponadto, jeśli istnieją jakiekolwiek oznaki przewlekłych problemów wirusowych, takich jak podwyższone miano przeciwciał, zaleciłabym stałe wsparcie dla nerek.

  • Żurawina
  • RNA wspierające nerki (kilka kropel dziennie, szczególnie podczas detoxu)
  • Liść mniszka lekarskiego
  • Curbita
  • ATP
  • SAMe

Trzustka wydziela insulinę, kluczowy regulator hormonalny cukru we krwi (glukozy). Źle działająca trzustka może przyczyniać się do wysokiego poziomu glutaminianu, niskiego poziomu GABA, zmniejszonej sekretyny, obniżonej cholecystokininy (CCK) i zmniejszonej witaminy K, a także szeregu innych zaburzeń. Narządy nie działają nigdy w odizolowaniu od siebie, dlatego ważne jest, aby zwrócić uwagę na optymalne funkcjonowanie każdego z tych narządów przed rozpoczęciem wsparcia detokosyfikacji organizmu.

Wiele dzieci, które widzę, ma problemy z przepuszczalnością jelit, potocznie zwane „cieknącymi jelitami”. Mikroby przyczyniają się bezpośrednio do nieszczelnego jelita i zespołu jelita drażliwego (IBS). Jest to kluczowy czynnik przyczyniający się do nietolerancji pokarmowych. Niestety, metale łączą się z mikroorganizmami, co sprawia, że usuwanie metali jest o wiele trudniejsze, gdy jelita nie są zdrowe. Właśnie dlatego praca nad przywróceniem zdrowia jelit jest czymś niezbędnym dla procesu detoksyfikacji – i powinna być kontynuowana przez cały czas trwania leczenia.

Kiedy różnego rodzaju organizmy i resztki pokarmowe „prześlizgną się” przez jelita, mogą wywołać ogromną kaskadę zapalną. Wraz z wydzielaniem markerów stanu zapalnego TNF-alfa i IL-6 na czele.

Kluczowym czynnikiem zaburzeń równowagi jelitowej jest nadmiar kwasu. Często różne obszary dysfunkcji przewodu pokarmowego łączą się, tworząc spiralę „skierowaną w dół”. Na przykład, gdy występuje nadmiar kwasu żołądkowego i niewystarczająca żółć (z powodu zmniejszonej czynności wątroby), ogólny wynik to nadmiar kwasu i kwaśne pH w przewodzie pokarmowym. Kwaśne jelita są bardziej gościnne dla wzrostu drobnoustrojów, w tym różnych bakterii beztlenowych, wśród których jest wiele gatunków Clostridium. Ponadto w takiej sytuacji, drożdże, Eschericia coli (E. coli) i przerost Streptococcus są powszechne i przytłaczają normalną florę jelitową.

Produktem ubocznym nadmiernej kwasowości jest niedobór witaminy K. Witamina K jest rozpuszczalną w tłuszczach witaminą, nie jest jednak magazynowana w narządach tak jak inne tego typu witaminy i musi być spożywana codziennie. Zwykle, gdy bakterie jelitowe przetwarzają liściaste warzywa, wytwarza się witaminę K. Jednak zaburzenia normalnej flory często będą skutkować niedoborem witaminy K. Dlaczego potrzebujemy witaminy K? Jest niezbędna dla zdrowego metabolizmu wapnia, przyczyniając się do utrzymania silnych kości i zdrowych zębów.

Działając w celu przywrócenia zdrowia jelit, nie zapominajmy, że układ odpornościowy znajduje się głównie w przewodzie pokarmowym. W wyniku tego przywrócenie funkcji jelit pociąga za sobą wszystkie następujące elementy:

  • Wspomaganie integralności tkanki jelitowej i trawienia
  • Budowanie klimatu sprzyjającego zdrowym bakteriom jelitowym i niekorzystnym dla szkodliwych mikroorganizmów
  • Wzmocnienie ogólnej funkcji odpornościowej

Przy leczeniu jelit zazwyczaj proponuję siedem różnego rodzaju ziół. Jeśli uda ci się trafić w mikroby siedmioma różnymi rzeczami w tym samym czasie, jest mniej prawdopodobne, że rozwiną odporność na którąkolwiek z nich. Ponadto większość ziół, ma inne pozytywne właściwości. Moją osobistą filozofią jest to, że najlepiej jest użyć wielu różnych ziół, zamiast używać tylko wysokiej dawki jednego zioła zwalczającego mikroorganizmy. Nawet jeśli oznacza to, na przykład, stosowanie niskich dawek siedmiu ziół trzy razy dziennie – nie widzę w tym nic złego.

Jeśli dziecko naprawdę potrzebuje antybiotyku, użyj go. Jeśli ziołowe środki przeciwbakteryjne nie działają – zrób wszystko, co potrzeba aby kontrolować mikroby i wspierać jelita. Bierz probiotyki jednocześnie.

Hormon żołądkowo-jelitowy cholecystokinina (CCK) jest kluczowym, ale często pomijanym elementem. Oprócz roli w wspomaganiu trzustki i funkcjonowaniu mózgu, CCK wydaje się pomagać w radzeniu sobie z chronicznymi obciążeniami bakteryjnymi w organizmie. Stosowanie CCK w celu rozwiązania problemów przewlekłych bakterii może wymagać wyższej dawki niż 1/4 tabletki stosowanej tylko do wspomagania trzustkowego.

Podsumowując: 

  • Zmień środowisko w jelitach – aby środowisko jelitowe mniej sprzyjało wzrostowi organizmów patogennych i sprzyjało długotrwałemu wzrostowi pożytecznych organizmów.
  • Stwórz prawidłową florę poprzez rotowanie różnymi pokarmami (codziennie inne).
  • Wyeliminuj patogeny z jelit – możesz określić dokładną mieszankę ziół lub antybiotyków najlepszą dla swojego dziecka, patrząc na wyniki badania CSA (antybiogram).

Optymalizacja metylacji- krok #2

Zawsze radzę ludziom, aby poświęcili wystarczającą ilość czasu na wykonanie zaleceń z kroku #1, zanim przejdą do drugiego kroku. Ponadto krok 1 może i powinien być kontynuowany w miarę postępu leczenia. Dla niektórych będzie to przez jakiś czas, dla innych nawet przez całe życie. W przypadku innych osób, gdy detoksyfikacja z powodzeniem przywróci zdrowie, możliwe będzie stopniowe obniżanie poziomu wsparcia jelit czy wątroby. Chociaż celem detoksyfikacji jest zmniejszenie obecnego toksycznego obciążenia organizmu, należy pamiętać, że nie ma możliwości trwałego wyeliminowania wszystkich przyszłych ekspozycji na toksyny środowiskowe. Aby utrzymać zdrowie, osoby z „podatną” genetyką mogą potrzebować dożywotniego wsparcia cyklu metylacji i/lub niektórych narządów.

W naszych ciałach toksyny wchodzą i wychodzą, tak jak ludzie przychodzą i wychodzą przez obrotowe drzwi. Jest to proces ciągły przez całe nasze życie, który pomaga nam przetrwać w świecie pełnym toksyn. Jednak dla osób z mutacjami cyklu metylacyjnego drzwi obrotowe nie działają prawidłowo. Toksyny wchodzą, ale nie wychodzą łatwo. Zamiast tego kumulują się.

Kiedy używasz środka chelatującego, to tak jakbyś zebrał niektóre nagromadzone toksyny przez boczne drzwi budynku – ale drzwi obrotowe pozostają uszkodzone. Zastosowanie chelatacji może poprawić usuwanie toksyn, ale nie może naprawić drzwi. W rezultacie, gdy przestaniesz chelatować, toksyny znów się odbudują.

Testy genetyczne ujawniają, jak naprawić drzwi, używając odpowiedniej suplementacji i diety, aby obejść mutacje i umożliwić prawidłowe funkcjonowanie naturalnych systemów detoksykacji organizmu. W rezultacie, możesz doświadczyć zwiększonego poziomu detoksyfikacji, szczególnie jeśli twoje drzwi obrotowe zostały zablokowane na długi czas. Ponieważ objawy detoksyfikacji mogą być nieprzyjemne, ludzie często zastanawiają się czy faktycznie się oczyszczają, czy tylko słabo reagują na konkretny suplement. Dlatego zalecam stosowanie badań poziomu metali w moczu, stolcu, włosach i krwi w celu monitorowania, jak skutecznie wydalamy z organizmu metale.

Zalecam upewnienie się, że niezbędne minerały są zrównoważone w organizmie, zanim przejdziesz krok dalej, aby wspierać metylacje. Ponieważ wyniki badań często wykazują spadek podstawowych minerałów wraz z wydalaniem metali, zalecam regularne badanie zarówno podstawowych minerałów i witamin, jak i toksycznych metali.

Wydalanie rtęci może wpływać na poziom litu i jodu. Możesz zrównoważyć poziom jodu podając od 1/4 do ½ tabletki suplementu Iodoral (lub inne naturalne formy jodu). Dla zdrowego poziomu litu zalecana jest 1/4 tabletki lithium oratate. Często obserwuje się też zmniejszenie stężenia wapnia po wydalaniu ołowiu.

Wysoka dawka cynku może wyzwalać aktywność receptora glutaminianowego, dlatego używaj tylko 40 mg (lub mniej) cynku dziennie. Selen jest przydatny w wiązaniu z rtęcią.

Mangan to kolejny kluczowy minerał, który jest niezbędny do:

  • Wytwarzania dopaminy
  • Wspiera witaminę C w funkcjonowaniu
  • Wspiera produkcję insuliny
  • Tworzy acetylocholinę, neurotransmiter działający na kluczowe receptory komórkowe układu nerwowego współczulnego i przywspółczulnego
  • Inicjowanie aktywności cyklu Krebsa
  • Pozwala wyrzucać z organizmu nadmiar amoniaku

Klasyczne objawy przewlekłego niedoboru manganu to niski poziom cholesterolu, podwyższony poziom fosfatazy alkalicznej (ALP) i obniżona funkcja immunologiczna za pośrednictwem limfocytów T (z powodu problemów z grasicą).

Niektóre osoby mogą być wrażliwe na zioła lub suplementy, dlatego konieczne jest dodawanie suplementów powoli, tak jak w kroku pierwszym – co kilka dni, aby upewnić się, że nowo dodane suplementy nie szkodzą. Tak, wprowadzenie ich wszystkich zajmie trochę czasu. To jest maraton, a nie sprint! Sugerowana dawka suplementu to 1/2 całej kapsułki lub tabletki, o ile nie zaznaczono inaczej. Jest to zwykle poniżej dawki sugerowanej na etykietach butelek. Moją filozofią jest stosowanie wielu nakładających się suplementów o pokrewnej funkcji w małych dawkach.

Cząsteczki DNA są wykonane z czterech związków chemicznych zawierających azot, zwanych zasadami. Są to adenina, tymidyna, cytozyna i guanina, powszechnie określane przez ich inicjały, A, T, C i G. Każdy gen ma swoją własną sekwencję zasad, a litery te są używane do różnicowania jednego genu od drugiego.

Zdjęcie pochodzi z książki Amy Yasko – Autism: Pathway To Recovery

Wspieramy w tej kolejności (choć nie jest o „książka kucharska” i nie zawsze jest to dokładnie ta kolejność, to generalna zasada jest taka):

  1. Bilans składników mineralnych.
  2. Jeśli to możliwe, wspomóż jelita i pozostałe organy wydalnicze. Jednakże, jeśli masz mutacje SHMT i ACAT, możesz zyskać lepsze funkcjonowanie jelit po tym, jak wsparcia udzielisz genom SHMT i ACAT.
  3. Adresuj w pierwszej kolejności mutacje: SHMT i ACAT.
  4. Potem: CBS.
  5. Amoniak: dla mutacji NOS, SUOX i innych, które tego potrzebują zależnie od wyników panelu metylacyjnego.
  6. Rozpocznij wsparcie mitochondrialne tylko w razie potrzeby (jeśli występują osłabienie mięśni, zmęczenie lub inne objawy dysfunkcji mitochondriów).
  7. Podstawowe wsparcie nastroju i / lub agresji (ACE i MAOA).
  8. Dodaj PS / PE / PC i nukleotydy jako wsparcie dla „krótkiej drogi” dookoła cyklu metylacji, aby zapewnić przynajmniej podstawowe jego funkcjonuje, gdy będziesz kontynuował suplementację, aby wspierać „długą drogę”.
  9. Zaadresuj mutacje o priorytecie numer dwa, aby wspierać zarówno długą, jak i krótką drogę wokół szlaku metylacji (w zależności od statusu COMT), stopniowo wprowadzając donory metylowe (MTR, MTRR, MTHFR).
  10. BHMT.
  11. Stopniowo zwiększaj donory metylowe (chyba że COMT + / +).
  12. Dodaj wsparcie mitochondrialne (jeśli nie zostało wprowadzone wcześniej).
  13. Zapewnij wsparcie dla cyklu mocznikowego.
  14. Dodaj wsparcie aminokwasów (jeśli to konieczne).

Ludzie z mutacjami SHMT i / lub ACAT mają czasami większą tendencję do dysbiozy jelita i niezrównoważonej flory. Dopóki flora nie zostanie zrównoważona, istnieje ryzyko, że patogeny będą zatrzymywać metale. Tak więc, dla osób z ACAT lub SHMT, jak również inne mutacje (takie jak MTHFR A1298C), które zwiększają prawdopodobieństwo zatrzymania aluminium, konieczne jest aby przed zajęciem się tymi innymi kwestiami najpierw ustabilizować ogólne środowisko jelitowe poprzez SHMT i / lub wsparcie ACAT. Jeśli zarówno SHMT +, jak i ACAT + są obecne, najpierw zacznij od wsparcia SHMT.

Na podstawie badań dr. Patricka Stover doszłam do wniosku, że mutacja SHMT często przesuwa cały cykl metylacji do reakcji ubocznej prowadzącej do wytwarzania tymidyny. Dlatego adresujemy ją, jako pierwszą. (odsyłam do schematu wyżej). 

ACAT (acetylotransferaza acetylokoenzymu A) wpływa na krytyczne szlaki, a tym samym funkcjonalne obszary ludzkiej biochemii na kilka sposobów:

  • Pomagając w tworzeniu cholesterolu
  • Zapewniając równowagę lipidową i płynność w błonach komórkowych, co z kolei wpływa na funkcje neurologiczne
  • Przyczynianie się do produkcji energii poprzez cykl Krebsa i jego wpływ na mitochondria, które sygnalizują aktywność komórkową i dostarczają energię komórkową
  • Pośredniczenie w gromadzeniu szczawianów, które w nadmiarze mogą przyczyniać się do powstawania kamieni nerkowych i innych problemów zdrowotnych

Zarówno poziom ACAT, jak i wysoki poziom MMA są adresowane w ten sam sposób: adenozylo-B12, inne formy witaminy B12, niska dawka witaminy E (vitamin E succinate), laktoferyna, i nukleotydy.

Ponieważ wydaje się, że wysokie poziomy metioniny towarzyszą mutacjom ACAT, suplementy SAMe, sole żółciowe, glutation (GSH) i CoQ10 – wszystkie mogą wspomóc konwersję metioniny. Kurkumina i kwercetyna pomagają przesunąć szlak transulfuracji w kierunku GSH. Ponieważ zbyt dużo GSH może odżywić organizm i zahamować enzym, który wpływa na produkcję glutationu, wolę wspierać ogólną ścieżkę jego produkcji niż tylko dodawać GSH jako suplement.

Moim zdaniem mutacje CBS znacznie zwiększają wyzwanie związane z leczeniem autyzmu. Powoduje to, że CBS jest pierwszym i najważniejszym priorytetem dla tych, którzy mają jakiekolwiek mutacje.

Zazwyczaj mutacje cyklu metylacji prowadzą do osłabienia lub upośledzenia funkcji enzymu, ale mutacje CBS prowadzą do zwiększonej aktywności enzymatycznej (zwanej podregulowaniem„/”upregulation”). Jakie to powoduje konsekwencje?

Enzym CBS znajduje się pomiędzy homocysteiną a resztą szlaku transsulfuracji, gdzie działa jako „strażnik”. Kiedy mamy do czynienia z „podregulowaniem” tego genu (upregulation) „brama” jest zawsze otwarta, przesyłając całe wsparcie suplementacyjne zastosowane w programie leczenia w „dół drogi”, która nie prowadzi do glutationu, ale zubaża resztę cyklu. Organizm zamiast kierować się produkcją glutationu, który pomaga organizmowi w usuwaniu toksyn, prowadzi w stronę szlaku transsulfuracji, co może skończyć się w efekcie produkcją szkodliwych produktów ubocznych – np. amoniaku i siarczyn.

Adresowanie CBS obejmuje:

  • Detoksykację amoniaku
  • Obniżenie nadmiernego poziomu tauryny (cel to poniżej 50% normy)
  • Ograniczenie żywności i składników odżywczych, które przyczyniają się do amoniaku lub siarczynów

Ponieważ mutacja CBS może prowadzić do podwyższonego poziomu tauryny i nadmiernych grup siarkowych, ważne jest, aby osoby z podwyższoną aktywnością CBS ograniczyły przyjmowanie pokarmów zawierających siarkę. Zwykle siarka wiąże się z aminokwasami (takimi jak homocysteina, metionina, SAMe, SAH lub cysteina) i nie może wywołać „spustoszenia” w organizmie. Jednakże, ze zwiększoną aktywnością CBS wytwarzaną przez ten SNP, grupy siarki są uwalniane do organizmu jako siarczyny.

Unikamy:

  • DMPS
  • Czosnku
  • Glutation
  • NAC
  • DMSA
  • ALA
  • Brokuły
  • wiele innych w książce wymienionych

Detoksykacja siarczynów wytwarzanych przez aktywność CBS wymaga molibdenu, minerału, który spełnia kilka funkcji biochemicznych. Oprócz przetwarzania siarki molibden pomaga organizmowi utrzymać stosunek cynku do miedzi.

Jeśli organizm na poziomie komórkowym wykryje niski poziom cysteiny, będzie sprzyjać syntezie glutationu. Wysokie poziomy cysteiny prowadzą do syntezy tauryny. Nie jest zaskakujące, że u osób z mutacją CBS często obserwuje się niski poziom homocysteiny, cysteiny lub cystationiny ze względu na szybką konwersję do tauryny.

Dodatkowy amoniak, który powstaje w wyniku zwiększonego rozpadu związków pośrednich cyklu metylacji, będzie także obciążać sąsiadujący cykl mocznikowy, tym samym wyczerpując kluczowy związek pośredni zwany BH4, który odgrywa kluczową rolę w regulowaniu neuroprzekaźników, a zatem nastroju, skupienia. BH4 jest potrzebny do serotoniny, dopaminy, konwersji fenyloalaniny na tyrozynę i funkcji związanych z językiem. Mutacja A1298C w genie MTHFR może również wpływać na poziom BH4.

Rysunek trójnożnego taboretu (w książce) może pomóc ci wyobrazić sobie, w jaki sposób organizm utrzymuje odpowiedni poziom BH4. Jedna noga dotyczy mutacji CBS. Druga noga dotyczy MTHFR A1298C, kolejnego kluczowego SNP na ścieżce metylacji, o czym dowiesz się w dalszej części tego rozdziału. Trzecia noga to przewlekłe bakterie / aluminium. Stabilny poziom BH4 wymaga wszystkich trzech nóg.

Brak BH4 może powodować deregulację komórek tucznych i prowadzić do wyższych poziomów histaminy, co może dać objawy, takie jak czerwone uszy i wszelakie nadwrażliwości. Synteza serotoniny oraz detoksyfikacja amoniaku również wymagają BH4. Podwyższony poziom amoniaku może powodować trzepotanie rączkami i inne zachowania nadmiernie stymulujące.

Czynniki, które prowadzą do większej ilości amoniaku (np. diety wysokobiałkowe,) generują więcej amoniaku, który wymaga detoksyfikacji. Każda cząsteczka amoniaku wymaga dwóch cząsteczek BH4 do idealnej detoksyfikacji. Nadmiar amoniaku w jelitach może zmieniać pH i pogłębiać nierównowagę flory bakteryjnej. Utrzymywanie poziomów amoniaku pod kontrolą ma ogromne znaczenie dla ogólnego stanu zdrowia i dobrego samopoczucia, szczególnie dla osób z mutacją MTHFR A1298C, ponieważ każdy nadmiar amoniaku może „odprowadzać” zapasy BH4. Wpływa to na poziom serotoniny i do pewnego stopnia może powodować wahania dopaminy (co przekłada się na wahania nastroju).

Testy sugerujące niski poziom BH4:

  • Wysoki hippuric (w badaniu kwasów organicznych do sprawdzenia).
  • Zwiększona ilość 8-hydroksy-2-deoksy-guanozyny (brak SAMe lub wysoki amoniak może również powodować wzrost 8-hydroksy-2-deoksy-guanozyny)
  • Podwyższona fenyloalanina, mleczan fenylu, octan fenylu i / lub fenyloetyloamina
  • Zwiększony amoniak

Co wskazuje na mutacje na genie CBS:

  • Wysoki hippuric (w badaniu kwasów organicznych do sprawdzenia).
  • Niski fumarate
  • Podniesiony mleczan fenylu, octan fenylu, fenyloetyloamina
  • Niskie szczawiany
  • Niska kreatynina
  • Niski poziom molibdenu

„Długa droga” wokół części cyklu metylacji rozpoczyna się od enzymu MTHFR (obserwowanego w środkowej ścieżce na schemacie wyżej), a następnie za pośrednictwem enzymów MTR i MTRR. „Skrót” przechodzi przez środek cyklu przez enzym BHMT, omijając w ten sposób MTR, MTRR i MTHFR (patrz diagram wyżej). Podstawa to uruchomienie cyklu najpierw przez BHMT – czyli skrótu. Później, gdy już metylacja w ogóle jakkolwiek zacznie działać – suplementujemy aby uruchomić metylacje prowadzącą „długą drogą”.

Enzym COMT przenosi grupy metylowe, które dezaktywują dopaminę neuroprzekaźnikową. W przypadku COMT V158M + enzymy te są mniej aktywne, a zatem w mniejszym stopniu dezaktywują dopaminę. SNR VDR / Taq wpływa również na ogólny poziom dopaminy. Dlatego właśnie status VDR / Taq i COMT V158 to kluczowe wskaźniki poziomu dopaminy w organizmie. Norma VDR / Taq – / – została powiązana z wyższymi poziomami dopaminy. VDR / Taq + / + oznacza zmiany w genie, zazwyczaj prowadzące do obniżenia poziomu dopaminy

Dodatkowo, wydaje się, że osoby, które są COMT + / + mają zmniejszoną tolerancję na formy metylowane (methyl donors). 

Jakie jest najlepsze podejście do stosowania B12 dla tych, którzy są COMT + / + w porównaniu do tych, którzy są COMT – / – ? Według opublikowanych prac dr. Jamesa Neubrandera, nie znaleziono toksycznych dawek witaminy B12, a to odkrycie medyczne potwierdza moje doświadczenie kliniczne. Rodzice zgłaszają, że „im więcej witaminy B12, tym lepiej.” W niektórych przypadkach podwyższone dawki witaminy B12 (50 miligramów i więcej) pomogły w stymulowaniu mowy u dzieci z apraksją. Jednak ci, którzy są COMT + często nie mogą tolerować wysokich dawek jakichkolwiek środków metylujących. Z tego powodu staram się bardziej skupić na zastosowaniu hydroksy-kobalaminy B12, dibencozydu (adenozyny) B12 i cyjanokobalaminy B12 dla tych, którzy są COMT + / + i do stosowania metylokobalaminy B12 wraz z innymi formami witaminy B12 dla tych, którzy są COMT – / -.

Mutacje MTR / MTRR łącznie i osobno obniżą poziomy metylowe B12, co sugeruje oczywiście ich konieczną suplementację. W moim klinicznym doświadczeniu regularnie obserwowałem, że osoby z mutacjami COMT V158M + i VDR Taq nie tolerują dobrze donorów metylu, w tym MB12.

Dalej opisywane są szczegółowo poszczególne geny i jak je adresować – jest tego bardzo dużo; odsyłam do źródła książki, zwłaszcza tych którzy mają panel metylacyjny zrobiony. 

Wskaźniki sugerujące ogólnie nieprawidłową metylację z OAT/ONE: 

  • Podwyższony FIGLU
  • Podwyższony methylmalonic acid
  • Niski succinic
  • Wysoki poziom uracylu w stosunku do tymidyny (High uracil relative to thymidine)
  • Wysoki poziom beta-aminobromianu i anseriny (Elevations in beta amino isobutyrate and anserine)

Podwyższona metylowana histydyna (methyl histidine), FIGLU i uracyl odzwierciedlają nierównowagę w całym cyklu metylacji, podczas gdy wysokie poziomy metylomalonowe i niskie bursztynowe (methylmalonic and low succinic) odzwierciedlają poziomy witaminy B12. Dopóki cykl metylacji nie zostanie odpowiednio uzupełniony, trudniej jest dokładnie zmierzyć poziomy witaminy B12.

Podczas gdy DMG działa dobrze, aby wspierać rozwój języka, może również hamować reakcję BHMT. Dlatego zalecam, aby ludzie dodawali DMG dopiero po prawidłowym uzupełnieniu „długiej drogi” małą dawką TMG, PS / PE / PC i zwykłej metioniny.

W kroku drugim, omówiłam proces przywracania funkcji cyklu metylacyjnego przez suplementację w celu ominięcia SNP ujawnionych w badaniach genetycznych. W miarę stopniowego przywracania aktywności metylacji rodzice dzieci z autyzmem często zgłaszają, że zaczynają dostrzegać poprawę zachowania, funkcji, mowy, trawienia, snu, nastroju i innych markerów. Ponadto, w tym programie, testy laboratoryjne są wykorzystywane do weryfikacji wydalania metali, co w moim doświadczeniu klinicznym często towarzyszy również zmniejszeniu obciążenia organizmu patogenami, bakteriami, wirusami. Jednakże, podczas gdy jedna osoba może odzyskać zdrowie tylko dzięki wsparciu metylacji, inna może potrzebować zwiększenia detoksyfikacji, aby w pełni odzyskać zdrowie. W takim przypadku można rozważyć podjęcie omówionego niżej programu skupiającego się na metalach ciężkich.

Program opiera się na:

  • Adresowaniu w pierwszej części wirusów.
  • Usuwaniu bakterii
  • Podawaniu odpowiednich form nukleotydów RNA dostępnych na stronie holisticheal.com

Nie opisują go tutaj szczegółowo – tabelki pokazujące, co brać po kolei. Zainteresowanych, którzy chcieliby ten protokół przejść – odsyłam do książki. 

„Remielinizacja” nerwów

Ostatni etap – długotrwały, może zająć całe lata i nie ma tak naprawdę jednej wytyczonej konkretnej ścieżki. Opiera się, w zależności od statusu genu COMT na podawaniu m.in:

  • Minerały
  • Cynk
  • Nukleotydy RNA
  • Kurkumina
  • SAMe
  • B12
  • Folate
  • DMS
  • Selen
  • MSM (zależnie od statusu CBS)
  • DHA/EFA – tran
  • ALA
  • Idebenone
  • CoQ10
  • Fawonoidy – Luteina
  • Pycnogenol
  • B-kompleks
  • i wiele innych – odsyłam do książki po szczegółową listę. 

 

Show Buttons
Hide Buttons